Bij aanblik van al die kleurige zeepjes, vraag je je af wat haar drijfveer is. Toen Elvera 13 jaar was heeft zij opgepast bij een gezin met 3 kinderen. In plaats van het afgesproken geldbedrag kreeg zij een rond stuk sandelhoutzeep van het merk Kappus. Die zeep zat in een ronde cederhouten doosje. Na verloop van tijd viel eerst de zeep kapot en daarna het doosje. Een speurtocht naar zo’n stuk zeep begon. Een speurtocht die nog steeds voorduurt. Haar zus kocht voor haar een ander stuk zeep, ook van haar oma kreeg ze een stuk zeep, maar het was toch niet dat wat ze zocht. Van andere mensen kreeg ze wat zeepjes die ze meebrachten van hun vakantie. Zo begon de verzameling. Eerst een paar stukjes, dan een glazen pot vol, een schoenendoos vol, een plank vol, en inmiddels dus een hele kamer vol.
Na een tentoonstelling in Eindhoven, groeide de verzameling heel snel. Ook kreeg ze uitnodigingen om op andere plaatsen tentoon te stellen.

Voor veel mensen is zeep iets wat vooral nostalgische gevoelens oproept.
“Met die zeep wasten wij ons als kind” of “ Hiermee deed ons oma vroeger de was”.
De verzameling van Elvera is dat ook een reis door de tijd. Het oudste stuk zeep komt uit 1928. Verder liggen er zepen uit de jaren ’40, ’50, 60. Deze zepen zijn voornamelijk afkomstig uit giften of van vlooienmarkten. Vanaf de jaren ’70 is Elvera zelf zeep gaan kopen. In die tijd kon men nog leuke vormen en verpakkingen vinden. Na de jaren ‘ 90 werd de zeepmarkt steeds verder verdrongen door vloeibare zeep.
Dat is erg jammer omdat er daardoor steeds minder leuke zepen te koop waren.
Samen met haar moeder bezoekt Elvera ook andere verzamelaars en zeepfabrieken, om te kijken of ze er nog iets voor haar verzameling kan vinden.

Tijdens de tentoonstellingen was er ook vaak vraag of ze ook zeep verkocht, daarom is Elvera samen met haar moeder begonnen om zelf zeepjes te maken. Een zelfgemaakt zeepje gieten is een leuke promotie voor het museum. Het zeepmuseum is op afspraak te bezoeken, de bezoekers worden hartelijk ontvangen en rondgeleid langs zeepjes. Elvera en haar moeder kunnen hele verhalen vertellen, want bijna ieder zeepje heeft zijn eigen verhaal. De zeepjes liggen per fabrikant bij elkaar en op land gesorteerd. Zo is er een hele muur vol Duitse zeepmerken ( 4711, Kappus, Henkel), een ander muur ligt vol met zeep uit het rijke Hollandse zeepverleden (Unilever, Vergulde hand, Castella). Alle muren zijn bedekt en onder een enorme tafel met lades staan ladekastjes vol met hotelzeepjes.
De dubbele zepen worden in eerste instantie geruild met andere verzamelaars, als die ze ook al hebben gaan de zepen in een doos voor een goed doel. Is uw interesse gewekt en wilt u het zeepmusuem bezichtigen, maak dan een afspraak.